Hoeselt Vrugger   |     Contact   |     Zoeken
 
 

 

Voorvaderen

Hoeselt, maandag 29 april 1483

Christiane Jacobs


Jan Proenen is priester en woont in het centrum van Hoeselt, tegenover het kerkhof; zo ongeveer rechts, of ten oosten, van de poort van het huidig "Frans klooster".
Jan is niet meer van de jongsten en daarom wil hij tijdig orde stellen op zaken voor het geval dat...

Op maandag 29 april 1483 gaat hij naar Tongeren om daar, in de Maastrichterstraat, voor een notaris en getuigen zijn testament te maken. Hij heeft trouwens al eens eerder, in 1445, aan de kerkelijke overheid de toestemming gevraagd om een testament te mogen maken... maar het leven ging verder, hij was toen vermoedelijk nog niet eens halverwege...

Het zal geen simpel testament worden, want Jan Proenen is niet alleen priester, hij is ook vader en grootvader. Hoogstwaarschijnlijk in die volgorde.
... Alhoewel pater Alex Coenen zaliger respectvol suggereerde dat Jan vóór zijn priesterwijding getrouwd was en vader werd van een dochter.
Sorry pater.

In die tijden is het priesterschap veelal geen 'roeping' maar een, door de ouders bepaalde, uitgelezen carrière voor een jongere zoon uit een welgestelde familie - goesting of geen goesting.
» Lees meer



Zondagse kost...


Ze heette Josephine Vanvinckenroye, ze was 27 jaar oud en woonde in het Hombroek.
Ze had vier kleine kinderen en een man die van lekker eten hield.
In 1888, zes jaar na haar huwelijk, begon ze aan een persoonlijk receptenboekje.
Want, zal Finneke gedacht hebben, als de liefde van de man door de maag gaat, dan zij dat zo en moet je er voor gaan!
Jarenlang heeft ze geëxperimenteerd en geslaagde combinaties en werkwijzen bondig in eigen woorden genoteerd. Voor eigen gebruik en ter instructie van haar opgroeiende dochters.

En of ze kón koken? Haar kinderen en kleinkinderen spraken nog decennia na haar dood over haar legendarische gerechten en zelfs pastoor Indekeu heeft haar kookkunst ooit de hemel in geprezen.

» Lees meer



Louise Thoelen... een vrouw om fier op te zijn!


Wie was dat meisje?
Joanna Louisa Thoelen werd in Hoeselt geboren op 2 februari 1881, in de hoeve op de hoek van de Groenstraat en de Heibrikstraat. Ze was het zesde kind in het gezin Thoelen-Lambrechts.
Haar vader, Louis, was schrijnwerker-landbouwer en haar moeder Joanna-Philomena... was de tante van Lambrecht Lambrechts.
Na het lager onderwijs, bij de zusters van Maria in de school boven in het Dorp, mocht of moest Louise voor haar middelbare studies naar het Pensionat pour la Jeunesse in Tongeren, een school die pas kort daarvoor was opgericht door de Zusters van de Heilige Harten, beter gekend onder hun populaire naam Zusters Picpussen.
En hierdoor werd haar hele verdere leven bepaald!


» Lees meer



Mijn naam is...

Namen zijn identiteitslabels.
Ook vroeger was dat zo.
Soms, in een kleine gemeenschap, volstond één naam, maar in een samenleving met ietwat allure had je meer nodig... en zo ontstonden naast de voornamen de achternamen of familienamen.

Voor onze eigen groot-Hoeseltse namengeschiedenis kunnen we allereerst te rade bij de schrijvers van "Het oudste goederenregister van Alden Biesen", een onschatbare informatiebron uit de 13de eeuw!
Ook toen al had iedere Hoeselaar die in het register vernoemd wordt een familienaam!

We starten dus in de late middeleeuwen...
» Lees meer



Verjans, van Hoeselt tot in Amerika...

Wie Verjans heet kan zo goed als zeker zijn: hij of zij stamt af van voorvader Laurentius Verjannen.
In de dagelijkse omgang heette Laurentius Lees, Leys of Lens en zijn familienaam kende evenveel varianten: Verjennen, Verjannen, Verians en tenslotte Verjans.
Die familienaam is trouwens een beetje bijzonder! Hij verwijst naar een (dominante) voormoeder.
De naam is vast en zeker ontstaan vóór 1500 en werd gegeven aan de kinderen van Vrouwe Jenne of Joanna.
De uitdrukking 'van Vrouw Jenne' trok samen tot Verjennen. Deze moedersnaam was sterk genoeg om de tijd te trotseren en tegen het jaar 1700 te 'verstenen' tot Verjans.
Alhoewel! Verstenen is niet het goede woord. Wie verder leest zal merken dat er bijna twee eeuwen later opnieuw creatief werd omgegaan met de uitspraak en de schrijfwijze van de oude familienaam...
» Lees meer