Hoeselt Vrugger   |     Contact   |     Zoeken
 
 

 

In 't landschap

Het wemelt in de mei...


De Veldkapel

Het wemelt in de mei van blonde kleinen,
nabij de veldkapel.
De takken van de grote linde deinen,
rondom de veldkapel.
Maria hoort de zoete litanieŽn
der boerenkind’ren en der honingbieŽn.
Ave Maria, Ave Maria!

Een paradijs van bloemen ziet men spruiten,
nabij de veldkapel.
Terwijl de vogels in de takken fluiten,
rondom de veldkapel.
Maria hoort in ’t heilig avondzwijgen
een jubelpsalm van nachtegalen stijgen.
Ave Maria, Ave Maria!

Het koele dorpken ademt niets dan vrede,
nabij de veldkapel.
Z'n sluimer is een enkele reine bede,
rondom de veldkapel.
Maria hoort, terwijl de sterren glanzen,
de naklank van de laatste rozenkransen.
Ave Maria, Ave Maria!

» Lees meer



Voor galg en rad

Opgegroeid voor galg en rad ...
Achter oude uitdrukkingen schuilen oude werkelijkheden. Wie vroeger de wet aan zijn laars lapte liep inderdaad een vrij reŽle kans ooit te eindigen op ťťn of ander schavot, aan een galg of op een rad ...

In de middeleeuwen was rechtspraak een heerlijk recht dat toekwam aan de heer van de heerlijkheid. Veelal stelde die heer een schout aan als officier van justitie en benoemde hij zeven vooraanstaande mannen als schepenen. In stad en dorp was het de plaatselijke schepenbank die recht sprak, meestal ook in criminele zaken. Alleen als de heer van de heerlijkheid niet bekleed of beleend was met de hogere justitie werden de zware criminele feiten berecht door een hogere rechtbank.
Voor zware vergrijpen, een rekbaar begrip, sprak de rechtbank zonder al te veel scrupules het doodvonnis uit en ze bepaalde ook de wijze van berechting. Voor foltering en terechtstelling deed men beroep op een beul.
Dood door verhanging aan de galg was een betrekkelijk milde dood. Het kon veel erger: verbranding, vierendeling, radbraking ...
» Lees meer



Jan Meyers verongelukt op de Gijsenakker






Tot vůůr de aanleg van de Terpoortenlaan, liep dwars doorheen de Gijsenakker een oude veldweg. Langs deze veldweg hadden de Althoeselaren van vele generaties terug, bij het begin van de 19de eeuw een arduinen veldkruis geplant. Het moest voorbijgangers ten eeuwigen dage herinneren aan het dodelijke ongeluk dat Jan Meyers aan de vooravond van Allerheiligen 1803 daar overkomen was.


» Lees meer



De Grot




We schrijven 1939.
Een jaar van mobilisaties en oorlogsdreiging.
In Hoeselt is Renť Nartus burgemeester, Jan-Mathieu Donnť pastoor en Mathieu Vliegen kapelaan.



» Lees meer



De drie paelsteenen

Mensen hebben grenzen altijd belangrijk gevonden. Grenzen bakenden bezittingen, machts- en rechtsgebieden af. Zo komt het dat met geregelde tussenposen de grenzen of limieten van een dorp werden afgetreden en opgetekend. Het aftreden van de limieten was een openbaar gebeuren waaraan zowel de schout en schepenen van het betreffende dorp als die van het aangrenzende dorp (of stad) deelnamen. Daarenboven was ook een groot deel van de bevolking verplicht aanwezig bij de evenementen: enerzijds vorderde men de krasse ouderlingen die van onheuglijk lang geleden al wisten dat de grens 'hier' lag en dat het in hun grootvaders tijd ook al zo was; anderzijds moest de jonge garde present zijn om deze wetenschap goed in haar oren te knopen want ooit zou de tijd komen dat zij op hun beurt mochten uitleggen waar het dorp eindigde.
» Lees meer