Hoeselt Vrugger   |     Contact   |     Zoeken
 
 

 

Ach zo zat dat

INDUSTRIËLE REVOLUTIE IN SINT-HUIBRECHTS-HERN

1. DE OPRICHTING

Gerda Lecoque

Peter Snellings was een ondernemend man.
Samen met zijn broer Arnold, Gerard Buckinx, Christiaan Vanvinckenroye en Richard Willems, startte hij op 15 februari 1920 een heuse stoomzagerij.

Het is frappant, dat vier van de vijf stichters in de Herenstraat woonden en eigenlijk buren waren. Gerard Buckinx woonde in Luik.

Vijf jaar na de oprichting overleed Christiaan Vanvinckenroye.
Na het overlijden van Richard Willems in 1957, bleef Peter Snellings alleen over als eigenaar en beheerder.

» Lees meer



André Dieu, een levensverhaal                     1893 - 1972

Widoye - Soltau - Hoeselt


André-Joseph Dieu was een zondagskind.
Hij werd geboren op zondag 8 januari 1893, als oudste van de zeven kinderen van Jean-Baptist Dieu en Anna-Maria Wijnants.
Het gezin Dieu woonde in Widoye, onder Bommershoven.

Voordat hij als 18-jarige werd opgeroepen om zijn militaire dienstplicht te vervullen werkte André, tezamen met zijn vader, op de kasteelhoeve van de graaf van Heks.
Toen hij naar 'den troep' vertrok kreeg André van de pastoor 5 frank, veel goede raad en de zegen.

Na een opleiding in het Regiment Génie van de Spoorweg werd hij in september 1913 ingelijfd bij de Artillerie van het Fort van Loncin (Luik), onder het bevel van Kolonel Naessens.
» Lees meer



Het Motu Proprio, een kerstverhaal van Lambrecht Lambrechts

Even vooraf...
Het zingen zat de jonge Lambrecht in het bloed. Zijn muzikale ooms en neven Lambrechts zongen in de kerk, onder leiding van oom Jan.
Lambrecht zong als kind zo ontroerend mooi en was zo geboeid door muziek, dat zijn ouders hem vanaf zijn zeven jaar lessen notenleer en klavier lieten volgen bij Cornelis Moens, schepen-secretaris en koster-organist van Werm.
Ondertussen mocht Lambrecht in Hoeselt bij pastoor Henderix op een lage clavecimbel gaan spelen en kreeg hij oefenlessen op een oud spinet van koster-organist Peters.
Toen het spinet van de koster het had begeven begon Lambrecht liedjes op te tekenen uit de mond van de Hoeseltse 'volksjongens'.
En op zekere dag kocht vader Lambrechts bij een openbare verkoop, vermoedelijk van bezittingen van Ter Bosch, een piano, die Lambrecht in één van zijn verhalen 'de trots van het kleine veldkasteel' noemde.

Lambrecht Lambrechts
Lambrecht droomde ervan een groot zanger te worden, maar zijn vader wenste dat hij onderwijzer of regent werd. In de Brugse normaalschool, waar ook zijn literaire en muzikale aanleg vastere vorm kregen, haalde hij in 1887 het diploma van regent.
Voorlopig zonder vaste betrekking, kreeg hij in Luik een degelijke opleiding in de zangkunst. In de novelle 'Het Motu Proprio' wekt hij de indruk dat dit gebeurde tijdens zijn legerdienst.

De novelle Het Motu Proprio werd gepubliceerd in 1922 maar is gebaseerd op een belevenis in december 1902, toen Lambrecht Lambrechts, na een afwezigheid van acht jaar, met kerstmis als solozanger optrad in de kerk van Hoeselt.
Pastoor Kerkhofs, die eerst een verwoed tegenstander was van de moderne Vlaamse Kerkmuziek had zich bekeerd en Lambrecht uitgenodigd om de kerstmissen te komen opluisteren.

In een brief van 11 januari 1933 schreef Maria Vandendoorne, Lambrecht's echtgenote, aan Frans de Vleeschouwer, een intieme vriend van haar inmiddels overleden man:
"Mijn man zong in de kerk van Hoeselt, op de hoogdagen. Op Kerstdag zong hij om 5 u. ‘s morgens. Vrouwen weenden dan. Vóór 5 u. trokken wij door het donkere dorp: moeder, mijn man en ik, en de meid voorop, naar de verlichte kerk... zo spookachtig dat ik het nog niet kan vergeten.
Op Pasen zong hij het Alleluia
"
» Lees meer



Guillaume Jans, sans plus de détail


Tijdens de eerste oorlogsmaanden van 1914 was informatie over onze soldaten en gevluchte burgers uiterst schaars. Dit leidde soms tot verwarrende situaties, zoals blijkt uit het verhaal van Guillaume Jans, de enige gesneuvelde van Werm.



In het portaal van het kleine kerkje van Werm prijkt een eenvoudig plakkaat met de titel ‘Hulde aan onze helden 1914-1918’. Het vermeldt de namen van de inwoners van de voormalige gemeente die tijdens de Eerste Wereldoorlog ten strijde trokken tegen de Duitse agressor. Eén naam staat ietwat apart bovenaan de plaat, als op een soort van ereplaats:

Guillaume Jans,
gevallen op het veld van eer te Diksmuide den 3 nov. 1914

» Lees meer



1914-1918 Groot-Hoeselt onder de Duitsche Bezetting - deel 2



In deze tweede aflevering over de bezettingstijd in Groot-Hoeselt komen de gemeenten aan de beurt die vroeger zelfstandig waren: Romershoven, Schalkhoven, Sint-Huibrechts-Hern en Werm.
Ook nu vormen de verslagen die de pastoors na de oorlog inleverden de belangrijkste gegevensbron.
Twee van die parochieherders hielden een oorlogsdagboek bij - en dat blijft na al die jaren boeiende lectuur!
» Lees meer