Hoeselt Vrugger   |     Contact   |     Zoeken
 
 

 

Hoeselt Vrugger

In memoriam pater Alex Bertram Coenen

Stichter en erevoorzitter van de Hoeseltse Geschiedkundige Studiegroep

Wij vernemen het overlijden van onze stichter en gewezen voorzitter Alex Coenen.

Hij werd geboren in Hoeselt op 8 juli 1925 als eerstgeborene van postmeester Frederik Coenen en onderwijzeres Anna Leurquin.
Na Alex werden er nog 2 broers (Philibert en Jos) en één zus (Emilia) geboren.
Vader Frederik overleed al jong in 1931 en toen brak voor het gezin met 4 jonge kinderen een moeilijke tijd aan.
Er werd door moeder nochtans prioriteit gegeven aan een goede onderwijsopvoeding.
In die periode groeide bij Alex al de grote interesse voor de plaatselijke geschiedenis van Hoeselt. Blijvende getuige daarvan is een studie, die hij al op jonge leeftijd maakte en die wij als blijvend aandenken koesteren in ons documentatiecentrum.
Alex vond in zijn jeugdjaren zijn roeping voor het priesterschap, voor het kloosterleven en voor een leven als missionaris in Zuid-Amerika. Ook zijn jongere broer Philibert werd priester en zus Emilia werd kloosterzuster.



Hij is ingetreden in de orde van de Minderbroeders (Franciscanen) op 15 mei 1943 en werd priester gewijd in Sint Truiden op 29 januari 1950.
In 1951 vertrok hij als missionaris naar Chili en verbleef er gedurende 20 jaar.

Na zijn terugkomst in België in 1971 ziet pater Alex zijn kans om dat project van het onderzoeken en optekenen van de plaatselijke geschiedenis, dat in zijn hoofd al vele jaren was gerijpt, nu echt waar te maken.

Het wordt dan oktober 1972, meer bepaald de maandag van oktoberkermis en bij een stuk vlaai en een borrel wordt de Hoeseltse Geschiedkundige Studiegroep een feit.

Pater Alex wordt naast stichter ook de eerste voorzitter van de nieuwe vereniging. In de schoot van die vereniging beslist hij een tijdschrift uit te geven onder de naam "Het Hoeseltse dorpsverleden".

Onder zijn voorzitterschap ontstaan verschillende initiatieven, die van de Hoeseltse Geschiedkundige Studiegroep een zeer dynamische en vruchtbare erfgoedvereniging maken.

Zelf neemt pater Alex met zijn broer Philibert, in de eerste vier jaargangen bijna alle gepubliceerde artikels voor zijn rekening. De twee broers verzorgen in die tijd belangrijke public relations voor de Hoeseltse Geschiedkundige Studiegroep door hun minzame en sympathieke contacten met mensen van Hoeselt en de deelgemeenten.

Op 28 april 1979 wordt de Gouwdag van het Verbond voor Heemkunde in Limburg georganiseerd in Hoeselt onder impuls van pater Alex.

Onder zijn voorzitterschap worden er enkele memorabele tentoonstellingen georganiseerd
Een fotoboek over Hoeselt wordt samengesteld en uitgegeven. De uitgave van de bio- en bibliografie van Lambrecht Lambrechts van de hand van Gerard Michiels komt onder zijn beleid tot stand.





Ook in de volgende twaalf jaargangen van het Hoeseltse Dorpsverleden verschijnen geregeld zijn artikels, het resultaat van zijn jarenlange opzoekingswerk.

Het ledenaantal is intussen boven de 400 gestegen !

***

Rond de jaarwisseling van 1983 konden pater Alex en zijn broer Philibert door omstandigheden niet langer in Hoeselt blijven wonen en werd het moeilijk de praktische beslommeringen van een vereniging op zich te blijven trekken.

Pater Alex droeg op 2 december 1983 het voorzitterschap over aan Piet Thoelen.

Intussen was hij echter actief geworden in het bestuur van de provinciale afdeling van het toenmalige «Verbond voor Heemkunde».

Na het onverwacht overlijden van Tuur Wouters, de eerste voorzitter, nam pater Alex de leiding van de Gouw Limburg op zich. Hij was zelf gouwvoorzitter van 1984 tot 1989. In die functie nam hij deel aan de bestuursvergaderingen van het Verbondsbestuur, leidde hij bestuursvergaderingen in Limburg en stond hij mede in voor de samenkomsten van de Limburgse heemkundige kringen. Hij was er een toegewijde en graag geziene voorzitter!

Pater Alex en zijn broer bleven de contacten met Hoeselt en de vereniging in stand houden, ook toen de publicatie van het Hoeseltse Dorpsverleden in 1989 moest gestaakt worden.

In het klooster van de Franciscanen in Sint-Truiden mocht pater Alex als archivaris en conservator het documentatiecentrum van de Minderbroeders beheren. Dit was voor hem een prachtig geschenk en hij heeft deze boeiende maar zware taak veertien jaar lang uitgeoefend.
Wij herinneren ons het bezoek dat we aan hem brachten en waar hij ons met trots zijn nieuwe werk toonde.

In 1992 mocht pater Alex in Hoeselt de "Lemme", een jaarlijkse trofee voor cultuurverdiensten, in ontvangst nemen.
De jaren gingen voorbij, de contacten met Hoeselt werden schaarser en zijn leeftijd had hier vast mee te maken.
Nochtans werd hij op zijn 79ste nog overste van de Minderbroeders in Tielt.

Nog één keer heeft hij ons om zich geschaard.
Op 20 juni 2010 werd pater Alex in Hoeselt in de bloemetjes gezet voor zijn 60-jarig priesterschap.
Na de eucharistieviering werd er een receptie aangeboden in de kerk. Hij stond erop dat de bestuursleden achteraf zoveel mogelijk aanwezig waren voor een gezellig etentje in de Monet-zaal van het OCMW-gebouw.


Dit werd tevens ons afscheid van pater Alex.
Het werd stil rond hem. We hoorden dat hij ergens in het Antwerpse was opgenomen in een woonzorgcentrum ...
Hij is er "op zondagmorgen 13 november 2016" overleden. Zijn uitvaart en teraardebestelling hadden plaats in het klooster van Vaalbeek (bij Leuven) op donderdag 17 november.


Dag pater Alex, bedankt voor het opzoekingswerk en voor de initiatieven waarmee je onze fijne erfgoedvereniging hebt weten op te richten en uit te bouwen.


Marc, Lea, Gerda, Irene, Joke, Lizzy, Andrea, Chantal, Jacques, Dimitri, Bart, Pierre en Christiane










In memoriam Piet Thoelen



Piet is 65 jaar geworden en is, na vele gezondheidsproblemen, thuis zachtjes overleden tussen zijn geliefden.

Hij stond mee aan de wieg van onze vereniging en heeft van het navorsen en de geschiedschrijving van het verleden van Hoeselt zijn levenswerk gemaakt.

Wij verliezen met hem onze voorzitter, onze gids, ons geheugen.

Namens de HGSG,
Marc, Christiane, Dimitri, Lea, Jacques, Gerda, Pierre, Irène, Bart, Joke, Lizzy en Andrea.


» Lees meer



André Dieu, een levensverhaal                         1893 - 1972

Widoye - Soltau - Hoeselt


André-Joseph Dieu was een zondagskind.
Hij werd geboren op zondag 8 januari 1893, als oudste van de zeven kinderen van Jean-Baptist Dieu en Anna-Maria Wijnants.
Het gezin Dieu woonde in Widoye, onder Bommershoven.

Voordat hij als 18-jarige werd opgeroepen om zijn militaire dienstplicht te vervullen werkte André, tezamen met zijn vader, op de kasteelhoeve van de graaf van Heks.
Toen hij naar 'den troep' vertrok kreeg André van de pastoor 5 frank, veel goede raad en de zegen.

Na een opleiding in het Regiment Génie van de Spoorweg werd hij in september 1913 ingelijfd bij de Artillerie van het Fort van Loncin (Luik), onder het bevel van Kolonel Naessens.

Lees verder



Het Motu Proprio, een kerstverhaal van Lambrecht Lambrechts

Even vooraf...
Het zingen zat de jonge Lambrecht in het bloed. Zijn muzikale ooms en neven Lambrechts zongen in de kerk, onder leiding van oom Jan.
Lambrecht zong als kind zo ontroerend mooi en was zo geboeid door muziek, dat zijn ouders hem vanaf zijn zeven jaar lessen notenleer en klavier lieten volgen bij Cornelis Moens, schepen-secretaris en koster-organist van Werm.
Ondertussen mocht Lambrecht in Hoeselt bij pastoor Henderix op een lage clavecimbel gaan spelen en kreeg hij oefenlessen op een oud spinet van koster-organist Peters.
Toen het spinet van de koster het had begeven begon Lambrecht liedjes op te tekenen uit de mond van de Hoeseltse 'volksjongens'.
En op zekere dag kocht vader Lambrechts bij een openbare verkoop, vermoedelijk van bezittingen van Ter Bosch, een piano, die Lambrecht in één van zijn verhalen 'de trots van het kleine veldkasteel' noemde.

Lambrecht Lambrechts
Lambrecht droomde ervan een groot zanger te worden, maar zijn vader wenste dat hij onderwijzer of regent werd. In de Brugse normaalschool, waar ook zijn literaire en muzikale aanleg vastere vorm kregen, haalde hij in 1887 het diploma van regent.
Voorlopig zonder vaste betrekking, kreeg hij in Luik een degelijke opleiding in de zangkunst. In de novelle 'Het Motu Proprio' wekt hij de indruk dat dit gebeurde tijdens zijn legerdienst.

De novelle Het Motu Proprio werd gepubliceerd in 1922 maar is gebaseerd op een belevenis in december 1902, toen Lambrecht Lambrechts, na een afwezigheid van acht jaar, met kerstmis als solozanger optrad in de kerk van Hoeselt.
Pastoor Kerkhofs, die eerst een verwoed tegenstander was van de moderne Vlaamse Kerkmuziek had zich bekeerd en Lambrecht uitgenodigd om de kerstmissen te komen opluisteren.

In een brief van 11 januari 1933 schreef Maria Vandendoorne, Lambrecht's echtgenote, aan Frans de Vleeschouwer, een intieme vriend van haar inmiddels overleden man:
"Mijn man zong in de kerk van Hoeselt, op de hoogdagen. Op Kerstdag zong hij om 5 u. ‘s morgens. Vrouwen weenden dan. Vóór 5 u. trokken wij door het donkere dorp: moeder, mijn man en ik, en de meid voorop, naar de verlichte kerk... zo spookachtig dat ik het nog niet kan vergeten.
Op Pasen zong hij het Alleluia
"
Lees verder



Guillaume Jans, sans plus de détail


Tijdens de eerste oorlogsmaanden van 1914 was informatie over onze soldaten en gevluchte burgers uiterst schaars. Dit leidde soms tot verwarrende situaties, zoals blijkt uit het verhaal van Guillaume Jans, de enige gesneuvelde van Werm.



In het portaal van het kleine kerkje van Werm prijkt een eenvoudig plakkaat met de titel ‘Hulde aan onze helden 1914-1918’. Het vermeldt de namen van de inwoners van de voormalige gemeente die tijdens de Eerste Wereldoorlog ten strijde trokken tegen de Duitse agressor. Eén naam staat ietwat apart bovenaan de plaat, als op een soort van ereplaats:

Guillaume Jans,
gevallen op het veld van eer te Diksmuide den 3 nov. 1914


lees verder